Discussies op internet, zinloos en kinderachtig + voorbeeld

Discussies op internet, zinloos en kinderachtig + voorbeeld

De discussies op internet zijn vaak niet echt van heel volwassen niveau als ik kijk naar bijvoorbeeld de discussies op Facebook. Als ik weer allemaal antwoorden lees over het onderwerp Zwarte Piet of dat er weer ergens een moskee wordt gebouwd. Natuurlijk heeft iedereen zijn of haar eigen mening en dat is goed, maar denk wel na hoe je iets verteld. Op Facebook zie ik vaak belachelijke antwoorden over politie en de onderwerpen die ik zonet noemde. Mensen denken dat het lekker veilig is achter een beeldscherm reageren, maar dat is het zeker niet. En buiten dat, wil je je echt verlagen tot zo’n niveau? Soms sta ik ook te trappelen om een reactie achter te laten op die personen die belachelijke reacties plaatsen. Dat doe ik dan maar gewoon niet. Gisteren probeerde ik zelf een discussie te openen op Twitter. Gewoon een volwassen, normale en oprechte discussie zonder met een vinger te wijzen. Nou, dat ging dus niet zo.

Foto: Shutterstock

Discussies op internet zijn nog niet zo makkelijk

Gisterochtend werd ik op een of andere manier getriggerd om een vraag de wereld in te gooien op mijn Twitter kanaal. Ik vroeg me af waarom mensen soms met ontblote delen van het lichaam op Social Media gaan staan en tegelijkertijd overal gaan roepen dat ze zo onzeker zijn. Daarbij wijs ik naar niemand persoonlijk en was ook op niemand persoonlijk betrokken. Het was puur een vraag, een mening, die ik wilde delen om te kijken of er een volwassen discussie op gang kwam. Zelf ben ik van mening dat op een normale volwassen manier een discussie voeren gewoon moet kunnen. Dus ik kreeg wat reacties hier en daar en daar was niks mis mee. Zelf reageerde ik er nog niet op omdat ik gewoon aan het kijken was wie wat reageerde. Vond het namelijk wel interessant om te lezen! Om te kijken hoe anderen over dit onderwerp dachten. Maar toen kwam het..

De leuke en de nare reacties

Ineens werden de reacties wat minder volwassen. Iemand die mij niet volgde gaf een reactie, een vriendin gaf een ook reactie en vervolgens de vriend van het meisje die mij niet volgde gaf ook een reactie. Op zich bijzonder dat mensen die mij niet volgen (maar mij wel kennen) er direct als een van de eersten op zitten, maar dat terzijde. Ik werd uitgemaakt voor azijnpisser en er werden dingen gezegd alsof ik het persoonlijk naar iemand toe bedoelde. Nee, dat bedoelde ik niet, anders had ik iemand wel een persoonlijk bericht gestuurd. Toch werd het zo opgevat en kreeg ik van een aantal personen dus een soort van persoonlijke aanval. Dit vond ik gek en heb diegene ook aangesproken dat ik het niet oké vond om zo aangesproken te worden. Niet dat ik het zo opvatte, want ik voel niks bij dit soort dingen op Social Media. En dit soort dingen zie ik dus vaker; iemand persoonlijk aanvallen op een open en algemene discussie die wordt gevoerd. Als je een mening hebt, probeer die dan gewoon normaal te formuleren en je niet persoonlijk aangevallen te voelen. Je kunt je herkennen (of juist niet) in een uitspraak en dat is logisch, maar iemand openlijk kwetsen of voor rotte vis uitmaken is ook weer zo overdreven.

Social Media maakt maakt mensen onzeker

Overal op Social Media zie ik het; mensen lijken onzeker te worden van al die getallen en cijfertjes. Zelf heb ik dit ook gehad over de cijfertjes van mijn blog. Dit heb ik echt nooit op Instagram, Facebook of Twitter gehad bijvoorbeeld. Mensen die onzeker worden als ze minder volgers hebben dan anderen of minder likes op hun foto’s krijgen. Mensen die iemand gaan ontvolgen omdat diegene hen niet meer volgt. Waarom? Op die manier word je in mijn ogen alleen maar onzeker en is nergens voor nodig. Natuurlijk voelt het fijn om op internet in een andere wereld ‘te leven’ dan in het ‘echte leven’, maar al die dingen op Social Media zijn vaak ook niet zo echt als dat het eruit ziet. Al die gelikte foto’s en mensen die alleen maar leuke dingen mee lijken te maken.

Op zoek zijn naar bevestiging

En dit is iets wat ik niet alleen op Social Media zie, maar ook in mijn privéleven. Mensen die erg op zoek zijn naar een soort van bevestiging. Dat is natuurlijk prima, maar soms ook wel erg overdreven. De laatste tijd heb ik het hier vaker over met mijn zusje. Waarom wil je perse een soort bevestiging van mensen? Als je ergens onzeker over bent en mensen zeggen dat je het goed doet, er goed uitziet of dat je er mag zijn kan natuurlijk fijn voelen. Maar in mijn ogen werkt het niet om constant op zoek te gaan naar bevestiging. Ik ben van mening dat je beter eerst aan jezelf kunt werken en jezelf moet accepteren. Als je jezelf accepteert heb je namelijk geen bevestiging van andere mensen nodig. En dit is iets wat ik ook weer tegenkwam in mijn Twitter discussie van gisteren…

Wat vind jij van personen die constant op zoek zijn naar bevestiging en roepen zich onzeker te voelen, maar wel met ontblote delen van het lichaam foto’s delen op Social Media?

Mariska

Bedankt voor het bezoeken en lezen van het artikel en ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat. Met meest actief ben ik op Twitter, Instagram en Facebook!

5 Reacties

  1. 5 december 2017 / 19:27

    Ik zit op dit moment toevallig bij een college over vrijheid van meningsuiting ( ik studeer journalistiek ). Jouw artikel past daar wel bij. Als mede-blogger loop ik er vaker tegenaan: zal ik dit wel of niet schrijven, want misschien zijn er wel mensen die me een zeikerd vinden of die boos worden. Uiteindelijk plaats ik het altijd. Je mening geven, brengt nou eenmaal het risico met zich mee dat mensen het niet met je eens zijn en wellicht een stomme reactie zullen plaatsen. Moeten ze lekker doen. Houd de eer aan jezelf 🙂
    Demi haar laatste blog bericht Hardstyle for dummies: maskers en meezingers

  2. 30 november 2017 / 12:17

    Ik vond je insteek helemaal prima; je noemde geen specifieke situaties en al helemaal geen namen. Gewoon inderdaad, een basic algemene discussie. Vind het inderdaad altijd heel jammer dat er toch mensen zijn die zich blijkbaar in je tweet herkennen, maar goed. Het feit dàt ze zich al herkennen bewijst maar weer dat ze zichzelf blijkbaar op de één of andere manier schuldig maken aan iets 😛
    En tja.. dat onzeker worden door social media; ik blijf het doodzonde vinden. Who cares wat mensen reageren, of mensen iets niet liken of als mensen je unfollowen; het gras blijft altijd groener aan de overkant. Wat ik gister al tegen je zei, je zal altijd mensen tegenkomen die mooier, leuker, knapper, aardiger of spontaner zijn, maar dat wat ze op social media zetten is slechts een fractie van hun hele leven. Vergelijkingsgedrag is ècht de boosdoener en daarom vind ik dat ‘zelfacceptatie’ héél belangrijk is als het gaat om jezelf weer helemaal 100% fijn te voelen!
    Daphne haar laatste blog bericht La vie de Daphne – De laatste loodjes, Black Friday & Velvet jurkjes

  3. 30 november 2017 / 10:52

    Ik vind nog steeds het niet kunnen dat jonge meiden zichzelf zo bloot geven. Het voelt niet goed. Vooral als je onzeker bent en je dan ook nog eens zo tentoon stelt. Wil je horen dat je mooi bent? Kind, liefde voor jezelf zit in je, dat ontwikkel je steeds meer, hoe ouder je word. Daar hoef je niet voor uit de kleren.
    Ja, we zijn snel daar met veroordelen. Dit onderwerp ligt bij mij zeer gevoelig, wellicht dat het een trigger is.
    Sonja haar laatste blog bericht 1 hele comfortabele broek in 3 looks | #fashionover40

  4. Iris
    30 november 2017 / 10:35

    Ik denk dat dit ook buiten social media zo gaat. Ik ken ook mensen die zeggen onzeker te zijn. Hun lichaam verafschuwen maar maar te graag nauwelijks gekleed rondlopen. Borsten eruit, korte rokjes ect. En zelfs thuis “naakt” rondlopen terwijl ze verkondigen niet graag in de spiegel kijken.

    Mensen zijn dubbel, daar ben ik achtergekomen voor mezelf. Ik ben ook onzeker over mijn lichaam. Maar sommige mensen lijken juist hun onzekerheid te willen verbergen door juist aandacht te vragen voor hun lichaam op expliciete wijze.

    Ik heb ook shoot gedaan een tijd, waarvan een bodypaint voor een opdracht voor een bevriende fotograafe. Deze heb ik altijd voor mezelf gehouden, en niet op sociale media geplaatst. Bevestiging was daarbij wel t laatste wat voor mij belangrijk was. Het ging erom dat ik haar kon helpen en we een leuke dag hebben gehad.

  5. 30 november 2017 / 10:02

    Ik vind het zo irritant dat je tegenwoordig niet echt meer een mening over iets mag hebben, zonder dat er wel iemand komt zeuren/aanvallen. Je hebt het echt heel erg goed verwoord in dit artikel: zelfacceptatie is in dit geval het belangrijkste. Ik ben het in elk geval met je eens wat je zei in je tweet gister, snap die logica gewoon niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *