Ik was al blij met behang op de muur

behang op de muur slaapkamer
Volg je me al op Instagram?

Het klinkt een beetje dramatisch maar dat is het op zich niet. Ik wil eens vertellen over vroeger. De tijd dat mijn ouders nog bij elkaar waren en wij nog met z’n vijven in een boerderij woonden van meer dan 100 jaar oud. Ik genoot van de 2 pony’s die ik had, de hond, de katten en geiten die we hadden. Maar het was niet altijd leuk. Ik zou al blij zijn geweest met behang op de muur.

Foto: Shutterstock/Photographee.eu

De familie situatie

De familie situatie was niet heel erg geweldig vaak. Er was veel drank in het spel bij een van mijn ouders en daar hebben wij echt wel last van gehad. Heel veel details ga ik er niet over zeggen maar er waren ruzies en soms werden we dagen dood genegeerd. Geen grap, dat je als kind genegeerd wordt door een van je ouders. We waren nog onder de 12 jaar ook alle 3, kun je nagaan. Er werd niet heel veel in het huishouden gedaan en onze slaapkamers waren ook niet je van het. Als ik er nu aan terugdenk was het absoluut niet leuk.

Was er maar behang op de muur van de slaapkamer

Wij waren nog jong en hadden wel alle 3 een eigen slaapkamer, dat dan weer wel. De slaapkamers waren helemaal niet leuk ingericht, eigenlijk heel kil en koud als ik er zo aan terug denk. Je zag gewoon de spaanplaten aan de muur en soms dacht ik echt ‘was er maar behang op de muur’. Het lijkt zo vanzelfsprekend maar wij hadden dat gewoon niet. We hadden een houten muur dat gevuld was met posters van The Kelly Family (mijn zusje en ik) en mijn broertje met trekkers. Behang voor een kind is niet heel moeilijk te kiezen volgens mij maar onze ouders vonden het niet nodig. Soms heb ik me daar wel heel rot over gevoeld en schaamde ik me soms om iemand mee naar huis te nemen.

Waar ik wel van genoot vroeger

Vroeger had ik een shetlandpony met de naam Pinkeltje. Ik was er gek op en kon er uren aan spenderen. Ook was ik lid van de Penny, wie kent dat boekje nog? 🙂 Later kwam er nog een shetlandpony bij van iemand anders en zo had ik Pinkeltje en Puk. Achter onze boerderij zat een groot weiland die niet van ons was, maar daar mochten we wel vaak met de pony’s op rennen en dat was echt heel leuk. Daar genoot ik echt van en we waren dan ook bijna altijd buiten te vinden. Door het land rennen als de mais net geoogst was bijvoorbeeld of appels en peren plukken van de bomen de er stonden. Heerlijk!

Zou jij op een boerderij willen wonen?

Lees ook:
Ga ik nog zonder haarstuk de deur uit?
Ik was advocaat. Nu ben ik mezelf door Judith Noordzij
Dé Collistar Shock mascara review

Mariska

Bedankt voor het bezoeken en lezen van het artikel en ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat. Met meest actief ben ik op Twitter, Instagram en Facebook!

Find me on: Web | Twitter | Instagram | Facebook

5 Reacties

  1. 14 oktober 2019 / 21:07

    Vooral het laatste stukje trok mij even het verleden in.. de Penny. Ik wilde mezelf zo enorm graag op dit blad abonneren maar mijn moeder vond dit geen goed idee. En eindelijk kreeg ik het voor elkaar en ik kon zo genieten van de verhalen!

  2. 10 oktober 2019 / 21:51

    Wat een heftig verhaal! Maar des te knapper vind ik het dat je zo’n mooi mens bent geworden!

    Wel heerlijk dat je zo van dieren en de natuur hebt genoten.

  3. 10 oktober 2019 / 19:34

    Heel herkenbaar. Ons huis kwam uit 1910 en mijn pa kocht het als opknapper. De wc was nog in een aangebouwd schuurtje. De verbouwing duurde zo’n 10 jaar en mijn behang bestond uit grote rollen aluminiumfolie vanwege de isolatie. De kippen, konijnen, ganzen en de geit vond ik dan weer wel geweldig. 🙂

    • Mariska
      Auteur
      10 oktober 2019 / 20:36

      Ja een beetje dezelfde situatie wat betreft de inrichting als ik het zo hoor. Gelukkig kun je vaak als je ouder bent zelf weten hoe je het inricht 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.