Instagram

  • over de site en mij
    • Over mij
    • Over de site
    • Disclaimer
    • in de media
    • Samenwerkingen
    • Privacyverklaring
    • FAQ
  • Contact / samenwerken?
DoorMariska.nl
  • (Online) business
  • Beauty
  • Fashion
  • Gadgets
  • Entertainment
  • Lifestyle
  • Wonen
  • Katten
Tag:

dementie

martha flora dementie
Lifestyle

5 belangrijkste tips voor het omgaan met beginnende dementie bij je naaste

door Mariska Geplaatst op 1 februari 2023

Heeft een dierbare uit je omgeving de diagnose dementie gekregen? Dan is er de afgelopen tijd waarschijnlijk veel veranderd. Dementie heeft een aanzienlijke impact op het dagelijks leven van zowel je naaste met dementie als op de omgeving. De omgang met je dierbare met dementie gaat vaak gepaard met frustraties en onzekerheid. Wat kan je verwachten en hoe kan je je aanpassen op deze nieuwe situatie?

Inhoudsopgave

  1. Inhoudsopgave
  2. Omgaan met beginnende dementie
  3. Geef emotionele ondersteuning
  4. Kijk naar wat nog wel lukt bij (beginnende) dementie
  5. Maak het simpel
  6. Creëer houvast
  7. Stel je dierbare gerust
  8. Neem de tijd
Powered by AffiliateHeld Affiliate Hero icon

Inhoudsopgave

  • Omgaan met beginnende dementie
  • 1.      Geef emotionele ondersteuning
  • 2.      Kijk naar wat nog wel lukt bij (beginnende) dementie
  • 3.      Maak het simpel
  • 4.      Creëer houvast
  • 5.      Stel je dierbare gerust
  • Neem de tijd

Omgaan met beginnende dementie

omgaan met beginnende dementie

Door je te verdiepen in wat dementie is, wordt het eenvoudiger voor je om je naaste met dementie te begrijpen. Daarmee maak je een goede eerste stap in de richting in de omgang met hem of haar. Daarom vind je in deze blog 5 handige tips en tricks voor het omgaan met je naaste met beginnende dementie.

1.      Geef emotionele ondersteuning

Je dierbare met dementie kan zich schamen wanneer dagelijkse taken niet zo eenvoudig meer zijn als vroeger of wanneer hij/zij belangrijke gebeurtenissen vergeet. Het is daarom belangrijk om emotionele ondersteuning te geven en je naaste het gevoel van eigenwaarde te geven.

Dit kan je doen door bijvoorbeeld:

  • Je naaste zo veel mogelijk zelf te laten doen.
  • Zo min mogelijk te corrigeren.
  • Geduldig te zijn wanneer je naaste bijvoorbeeld niet goed uit zijn/haar woorden komt.

2.      Kijk naar wat nog wel lukt bij (beginnende) dementie

Dementie is een progressieve ziekte en ontwikkelt zich bij iedere persoon anders. Het kan voor je dierbare met dementie frustrerend zijn om steeds herinnerd te worden aan wat er niet (meer) kan. Het is daarom belangrijk om samen te kijken naar wat er nog wél kan.

Behoud de positiviteit door bijvoorbeeld:

  • Jouw naaste zelf te laten bepalen wat jullie gaan doen. Bijvoorbeeld samen uitwaaien op het strand of samen jeugdfoto’s te bekijken. Zo houd je een positieve houding en geef je ook een boost aan de eigenwaarde van je naaste;
  • Te focussen op jullie tijd samen en probeer los te laten hoe iets hoort;
  • Samen lekker te bewegen. Kijk naar wat je dierbare fijn vindt om te doen. Is een stukje fietsen bijvoorbeeld te intensief? Een rondje wandelen of tuinieren kan ook gezellig zijn.

3.      Maak het simpel

Bij beginnende dementie wordt het steeds lastiger om ingewikkelde handelingen uit te voeren. Ook kan je dierbare met dementie het uitdagender vinden om een bijvoorbeeld een film te volgen en te begrijpen. Het is daarom belangrijk om je naaste op dit vlak te helpen.

Hou het simpel:

  • Maak handelingen in meerdere stappen visueel door bijvoorbeeld pictogrammen te gebruiken.
  • Geef je dierbare tijd om na te denken over de stappen en deze te verwerken.
  • Praat rustig en in korte zinnen.

4.      Creëer houvast

Er kan veel onzekerheid ontstaan bij beginnende dementie. Het bieden van structuur en houvast geeft je naaste met dementie een gevoel van veiligheid en stabiliteit en bevordert het gevoel van zelfstandigheid.

Houvast creëer je door bijvoorbeeld:

  • samen een duidelijke dagindeling met daarin rustmomenten te maken;
  • alle dagelijkse activiteiten samen op te schrijven. Je naaste met dementie kan de activiteiten doorstrepen zodra ze geweest zijn;
  • niet te veel van je naaste met dementie te vragen. Plan bijvoorbeeld niet teveel dagelijkse klussen vlak na elkaar. Kijk naar wat nog wel lukt en neem de tijd.

5.      Stel je dierbare gerust

Beginnende dementie gaat vaak gepaard met onzekerheid en angst. Het dan fijn om je naaste met dementie gerust te stellen, zodat hij of zij zich meer op zijn gemak gaat voelen en minder angst en stress ervaart.

Stel je dierbare gerust door:

  • met aandacht te luisteren en oogcontact te maken;
  • rustig en met een kalmerende stem te praten;
  • afleiding te bieden door samen een activiteit te ondernemen;
  • complimenten te geven aan je naaste met dementie. Dat stimuleert het vertrouwen en eigenwaarde.

Neem de tijd

Wanneer je met dementie in je omgeving te maken krijgt, komt er veel op je af. Gun jezelf de tijd om te wennen aan de situatie. Bij beginnende dementie kan je naaste vaak nog veel zelf en lukt het nog om zelfstandig thuis te wonen. Toch is het fijn om alvast na te denken over wanneer het thuis wonen niet meer lukt en de zorg voor je naaste groter wordt. In het begin is de noodzaak is vaak nog laag en dat geeft rust.

Het is fijn om goed geïnformeerd te worden door professionals die ervaring hebben met dementie. Zo ben je er zeker van dat je dierbare met dementie de juiste zorgt krijgt. Martha Flora biedt deskundige en kwalitatieve dementiezorg aan waar échte aandacht en persoonsgerichtheid centraal staan.

Geplaatst op 1 februari 2023 0 reacties
0 FacebookTwitterPinterestEmail
vasculaire dementie
Lifestyle

Onze vader is dement, hoe gaan we hier mee om?

door Mariska Geplaatst op 24 januari 2018

Laatst schreef ik een artikel over mijn vader, wanneer een sterke vent ineens niets meer kan. Dat gaat over de vasculaire dementie die mijn vader heeft en hoe dat er precies uitziet. Wij (zusje, broertje en ik) moeten hiermee omgaan terwijl onze vader nog maar 61 wordt dit jaar. Dat is echt heel erg jong en je moet je voorstellen dat hij al bijna 2 jaar in een verpleeghuis zit. Hij was dus 59 toen hij daar ging wonen. Graag wil ik m’n blog gebruiken om de persoonlijke verhalen hier rondom te vertellen, hoe wij het ervaren, hoe wij ermee omgaan, hoe wij dingen regelen en geregeld hebben en welke hulp wij hebben gekregen en nog steeds krijgen. Ik gebruik hiervoor geen persoonlijke foto’s in verband met de privacy die ik wil waarborgen.

Foto: Shutterstock

Inhoudsopgave

  1. Vasculaire dementie
Powered by AffiliateHeld Affiliate Hero icon

Vasculaire dementie

Mijn vader lijdt aan vasculaire dementie en dat wordt omschreven als het volgende. Ik heb het van een andere website afgehaald omdat ik niet precies kan vertellen wat het inhoud.

Welke symptomen iemand met vasculaire dementie heeft, hangt af van het hersengebied dat beschadigd is geraakt. Er zijn dus veel verschillen tussen mensen met deze ziekte. Wat vaak vooral opvalt bij mensen met vasculaire dementie is dat ze langzamer gaan denken, spreken en handelen. Ze kunnen zich moeilijker concentreren en moeilijker meerdere dingen tegelijk doen. Naast de geestelijke achteruitgang kan iemand ook lichamelijke verschijnselen hebben, zoals wankeler of langzamer lopen. Ook kan bijvoorbeeld verlamming, of gevoelsverlies ontstaan.
Bron

Langzamer handelen is aan de orde, het nadenken gaat niet heel goed meer en spreken ook wel een beetje. Zijn geestelijke achteruitgang is erg te merken en de laatste tijd lijkt het wel veel sneller achteruit te gaan. Wat wij natuurlijk niet willen, maar waar je niets aan kunt doen omdat het niet te genezen is. Ook gaat hij lichamelijk redelijk snel achteruit. Eerst kon hij nog redelijk met een rollator lopen maar tegenwoordig zit hij vaker in een rolstoel omdat hij niet meer heel goed evenwicht heeft. Dat is heel erg naar. Hij was ooit heel erg sterk en nu kan hij amper uit zijn eigen stoel komen, iets wat bijna niet te geloven is.

Het is heel erg lastig om hier mee om te gaan. Wij houden niet van toneelstukjes en willen dus gewoon zeggen wat er daadwerkelijk aan de hand is. Op zich vrij logisch maar in sommige gevallen is het wel beter om met hem mee te praten. Hij heeft bijvoorbeeld nog 2 katten die bij zijn oude werkplek los in het weiland lopen waar mijn broertje voor zorgt. De katten kunnen gewoon in de schuur en mijn broertje zorgt ervoor dat ze eten en drinken hebben. Soms vraagt mijn vader er naar hoe het is met de katten en dan geven we uiteraard gewoon een eerlijk antwoord. Maar wat als deze katten dood gaan? Wat moet je zeggen tegen zo’n man? Dat hij echt heel emotioneel wordt is een feit want hij is echt een dierenvriend. We hebben dus min of meer afgesproken dat we dat niet eerlijk gaan zeggen als het gebeurt. Dat is dus wel een soort toneelstukje opvoeren. Normaal sta ik er niet achter maar in dit soort gevallen is dat wel beter.

Dat mensen zeggen ‘je moet eigenlijk vaak naar je vader gaan nu hij er nog is’ heb ik echt ontelbare keren gehoord. Op zich vrij logisch, maar er zit ook een keerzijde aan. Alle 3 hebben wij ons eigen (drukke) leven waardoor wij niet maar altijd tijd voor hem vrij kunnen maken. Dat klinkt heel naar, maar dat is het niet. Je moet niet vergeten dat hij in een verpleeghuis zit met een reden. Daar krijgt hij 24/7 hulp die hij nodig heeft, wordt er op hem gelet, worden activiteiten georganiseerd en zijn altijd mensen om hem heen. Natuurlijk wil hij ons ook graag zien en dat is logisch. Echter is het zo dat als wij bijvoorbeeld vandaag langs gaan, hij morgen of overmorgen kan denken dat hij ons helemaal niet heeft gezien of denkt dat het veel langer geleden is. Hij heeft niet echt meer een besef van de tijd. Soms voel ik me er schuldig over dat we niet vaak komen, maar dan besef ik me ook weer dat hij daar wel in goede handen is. Er wordt goed voor hem gezorgd.

Over dit onderwerp in ons leven wil ik vaker een persoonlijk bericht schrijven. Misschien voor later om terug te kunnen lezen, maar ook zeker om ons verhaal te delen. Hoe wij hier mee omgaan, hoe wij dingen regelen en geregeld hebben en wat er allemaal op je pad komt. Ik hoop dat ik op deze manier er mensen meer informatie over kan geven en ook misschien mensen mee kan helpen die in een soortgelijke situatie zitten. Iedereen zal het natuurlijk op zijn of haar eigen manier doen en niet elk gezin is hetzelfde als dat van ons. Toch hoop ik dat ik er maar minstens 1 iemand mee kan helpen.

Bedankt voor het lezen!

Lees ook:
Lucky list #17 (bank voor een prikkie en 12 jaar ingeschreven!)
Wanneer je niet volledig op je ouders kunt bouwen
Waarom Kerst dit jaar zó anders is dan voorheen
Voor het eerst in mijn leven vliegen naar … Ibiza

Geplaatst op 24 januari 2018 0 reacties
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lifestyle

Wanneer je niet volledig op je ouders kunt bouwen

door Mariska Geplaatst op 18 april 2017

Dit is zo’n artikel in de categorie (heel) persoonlijk, waarvan ik het eigenlijk heel lastig vind om over te schrijven. Het is iets dat in mijn directe omgeving op zich wel bekend is, dus het is niets nieuws voor de mensen die mij goed kennen en mijn blog lezen. Toch vind ik het lastig, ook omdat je natuurlijk een bepaalde stempel neerzet op je ouders en omdat er misschien wel lezers zijn die vinden dat ik me aanstel. Dat ik blij mag zijn dat mijn ouders nog in leven zijn of dat ik zo’n goede band heb met mijn broertje en zusje. Dat begrijp ik, maar het is evengoed niet altijd makkelijk op deze manier. Even voor de duidelijkheid: dit is absoluut niet om aandacht te vragen of medelijden te vragen. Mijn broertje, zusje en ik weten niet beter en gelukkig hebben we veel aan elkaar en de directe omgeving. Het is zo. Een situatie waar ik wel over wil praten op mijn blog. Ik ga het niet over hele diepe details hebben.

Foto: Shutterstock

Inhoudsopgave

  1. Vroeger
  2. Mijn vader nu
  3. Mijn moeder nu
  4. En nu verder…
Powered by AffiliateHeld Affiliate Hero icon

Vroeger

Wij zijn met zijn drietjes; mijn zusje, mijn broertje en ik. We schelen alle 3 zo’n 2 jaar met elkaar, dus we liggen qua leeftijd redelijk bij elkaar. Vroeger waren mijn ouders nog bij elkaar en ze gingen uit elkaar op het moment dat ik ongeveer 15 jaar was. In het begin is zoiets heel lastig, maar later kregen we er vrede mee. Het was goed zo en eigenlijk maar beter ook. De ruzies en verwijten naar elkaar waren op dat moment redelijk gestopt. Wel is het een lastige leeftijd; ik 15, broertje 13 en zusje 11. Wij woonden bij onze moeder en mijn ouders lagen in de clinch. Mijn vader wilde geen geld aan onze moeder betalen voor ons, omdat zij veel dronk. Alcohol. En als de kast leeg was werd er gezegd “ga maar naar jullie vader, die heeft meer geld dan ik”. Dat is lastig om mee te leven en uiteindelijk zijn we er gelukkig wel gekomen, maar er speelde natuurlijk veel meer. Geen geld, deurwaarders en een moeder die dronk, tot laat ’s nachts achter de computer zat en ’s middags pas uit bed kwam.. het was aan de orde. Verhuizen van mijn vader, naar mijn tante, naar mijn moeder, naar vrienden.. het geurde allemaal. Ik heb dus nooit echt een ’thuis’ gevoel gehad. Soms nog steeds niet en dat verklaard waarschijnlijk ook waarom ik negers écht kan aarden en steeds ergens anders wil wonen. Wel moet ik meegeven dat wel gelukkig normen en waarden hebben meegekregen en dat we weten hoe we ons moeten gedragen. Ook hoe dingen níet moeten.

Mijn vader nu

Mijn vader is op dit moment net 60 geworden en zit met suikerziekte en vasculaire dementie in een verpleeghuis. Daar komt hij niet meer uit. Hij was altijd een ontzettend hardwerkende man en had zijn eigen loonbedrijf (met trekkers, kranen etc.) en was loeisterk. Op dit moment heeft hij bijna geen kracht meer in zijn hele lichaam, heeft hij met de dagelijkse verzorging hulp nodig en weet hij onze verjaardagen niet meer. Dat is hij vergeten. Hij herkent ons nog wel, gelukkig, dus ‘zo ver’ is het nog niet. Al is het wel wennen. Nu moet je eigenlijk voor je vader zorgen terwijl het andersom zou moeten zijn. We moeten beslissingen maken die je eigenlijk nog niet zou hoeven moeten maken. Het is geleidelijk gegaan, maar het is zo dat wij niet meer op onze vader kunnen bouwen. Hij moet nu op ons kunnen bouwen, om het zo maar te zeggen en dat is lastig. Het is vrij logisch dat je voor je ouders zorgt als die het nodig hebben, maar het blijft enorm lastig en het bepaald op een bepaalde manier ook je leven.

Mijn moeder nu

Onze moeder heeft een andere vriend gehad vanaf ongeveer 2006 tot een paar maanden geleden. Daar ga ik verder niet te diep op in, maar alcohol en geen geld hebben was daar wel aan de orde. Eigenlijk zoals wij dit vroeger hebben ervaren, alleen nog een tikkeltje erger. Mijn moeder is altijd erg afhankelijk geweest en heeft op een gegeven moment de stap genomen om hulp te zoeken. Zij was op dat moment terechtgekomen bij een opvang voor vrouwen. Daar heeft zij even gewoond en sinds kort heeft zij nu haar eigen woning. Zij kan dus haar eigen leven weer opbouwen. Hopelijk gaat dat natuurlijk goed en krijgt ze alle hulp die ze nodig heeft om haar leven weer op te kunnen bouwen. En ze moet natuurlijk een soort van ‘leren’ om voor haar zelf op te komen en zelf dingen te kunnen regelen. Vanaf 2006 tot nu is onze ‘relatie’ niet echt goed geweest en heb ik op sommige momenten ook het gevoel gehad geen moeder te hebben. De ene keer spraken we elkaar een paar keer in de week en dan zo weer een aantal maanden niet. We verschilden regelmatig van mening waardoor er onenigheid ontstond.

En nu verder…

Dit is nog maar een kleine fractie van alles wat er gespeeld heeft en nog steeds speelt, maar dat zijn details die ik hier niet wil bespreken. Het is niet de bedoeling om mijn ouders in het kwade daglicht te zetten of om mensen te beschuldigen. Het is wel zo dat alcohol altijd een rol heeft gespeeld in onze familie en ook geldproblemen zijn aan de orde van de dag geweest. Dat zijn dingen waarvan je enorm veel leert als kind. Je weet hoe het niet moet in de toekomst en voor je kinderen later. Ook leer je zelfstandig te handelen, dingen onderling (in dit geval met broertje en zusje) bespreekbaar te maken en sterk te zijn. Dingen als een huis kopen en je ouders die garant staan, ouders die je financieel kunnen helpen, die je echt advies geven waar je iets aan hebt en waar je terecht kunt als je nergens heen kunt.. dat hebben wij dus niet. En dat doet soms pijn. Voor zover ik me kan herinneren heb ik nooit een arm om me heen gehad als ik het moeilijk had of een knuffel. Zelf ben ik nu ook niet zo, waarschijnlijk ook doordat ik dat ook zelf niet heb gekregen. We zijn niet zielig, we zijn geworden wie we zijn en zijn behoorlijk zelfstandig. Gelukkig. Al doet het soms wel pijn als je erbij na gaat denken of om je heen mensen ziet die wel hebben wat jij niet hebt.

Lees ook:
Moederdag, wat geef jij op 14 mei 2017? 3 tips!
Persoonlijke artikelen: wat deel ik wel en wat niet + tips!
Deze bijbaantjes heb jij ook gehad!
5 ongeschreven regels die van je worden verwacht in het leven

Bedankt voor het lezen. Als je vragen hebt; stel ze gerust!

Geplaatst op 18 april 2017 0 reacties
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Lifestyle

Waarom Kerst dit jaar zó anders is dan voorheen

door Mariska Geplaatst op 11 december 2016

Het zal jullie niet ontgaan zijn dat onze vader sinds een aantal maanden in een verpleeghuis zit, op 59-jarig leeftijd. Dat is heel erg jong. Hij zit tussen mensen die vaak 20 jaar ouder zijn dan hem, maar het is wel noodzakelijk. Zo is hij er de afgelopen jaren op achteruit gegaan en heeft hij een vorm van dementie; namelijk vasculaire dementie . Dat tast niet alleen zijn hersens aan, maar ook de rest van zijn lichaam. Zo was hij altijd een enorme sterke vent, had een eigen loonbedrijf, reed op de trekker en kraan, sleutelde alles zelf en werkte heel hard. Nu is het zover dat hij heel veel kracht is verloren in zijn lichaam door de ziekte die hij heeft. Dat is wel heel erg lastig om te zien en ook wel lastig om mee om te gaan.

Inhoudsopgave

  1. Vasculaire dementie?
  2. Met kerst samen eten
Powered by AffiliateHeld Affiliate Hero icon

Vasculaire dementie?

Allereerst heeft hij een bepaalde vorm van dementie, dus zijn geheugen wordt eigenlijk steeds slechter. Hij herkent ons (gelukkig!) nog wel, maar het is wel precies een rotperiode op dit moment. Dit is nu een periode dat wij niet echt weten wat hij wel onthoudt, niet onthoudt en ook vooral hoe hij soms reageert. Omdat het voor hem natuurlijk ook heel erg frustrerend is, gaat hij soms dingen invullen die er niet zijn. Zo zag hij volgens zijn zeggen iemand (die al jaren overleden is), is hij in de war met tijd (zo zei hij dat het 2 weken geleden kerst was) en moet je veel met een korreltje zou nemen. Niet dat hij opzettelijk liegt, maar dat vult hij zelf in door de ziekte. Op dit moment is het zo lastig, omdat we niet weten wat wel of niet waar is en daarbij ook nog eens niet weten wat hij wel en niet onthoudt. Best frustrerend. Ook wordt hij minder mobiel. Hij kan wel lopen, maar dat gaat enorm traag. Met rollator loopt hij ook erg langzaam, maar dan heeft hij wel de houvast die hij nodig heeft. Nu heeft hij 24 uur per dag hulp nodig met alles. Zijn kamer wordt schoongemaakt, hij wordt gewassen, zijn tanden worden gepoetst.. dus je kunt wel zeggen dat hij overal hulp bij nodig heeft. Dit ziet hij alleen zelf niet zo en vind dat hij nog wel alleen kan wonen. Dan moeten wij weer gaan uitleggen (voor de zoveelste keer) dat dit helemaal niet kan.

Met kerst samen eten

Voorheen aten we altijd een kerstdag met het gezin (zonder onze moeder). Mijn broertje, zusje met vriend, ik en mijn vader. Heel af en toe was er nog iemand anders, maar dit was het wel zo’n beetje. Dat wisselden wij af; het ene jaar bij mijn zusje bijvoorbeeld en het andere jaar bij ons. Bij ons valt het sowieso af, want je moet een trap op om in onze woning te komen en dat kan onze vader niet meer. Omdat hij wat lichamelijke ongemakken heeft leek het ons sowieso ook geen goed idee om het bij ons te vieren. Uiteraard niet om hem, maar het is veel zorg wat je dan ineens hebt. Je moet hem naar de wc helpen, lopen gaat niet zo goed, dingen die hij vergeet en dat hij bijvoorbeeld niet goed oplet. Dat zijn dan dingen waar wij extra op moeten letten en hem helpen. Niet dat wij dit niet willen, maar als je een hele avond hierop moet gaan letten en helpen is het ook niet echt leuk. En dat bedoel ik niet vervelend :) Het verpleeghuis waar hij zit organiseert een kerstdiner en wij besloten daarheen te gaan met zijn drieën (broertje, zusje en ik). Dan blijft hij lekker op zijn plek, heeft hij de zorg daar van de mensen die hem altijd verzorgen en kunnen wij ook genieten. Het is echt een hele grote verandering en gaat je ook niet in de koude kleren zitten, zeg maar.

Al met al is dit voor ons wel een hele grote verandering. Mijn broertje en ik zijn beide vrijgezel (dus, geen schoonfamilie) en hebben daarnaast niet echt een andere kerstdag iets te doen. Absoluut niet zielig bedoelt, want we vermaken ons sowieso wel :) het is alleen even wennen. Te bedenken dat het ook niet meer gaan veranderen. Vasculaire dementie is niet te genezen en het is zelfs zo dat mensen die het op jongere leeftijd krijgen, sneller achteruit kunnen gaan. Onze vader is met 59 jaar dus zeker jong te noemen.

Ik merk dat ik over dit soort dingen soms niet makkelijk praat in het echte leven, maar het toch kwijt wil. Daarom kies ik ervoor om dit op onze blog te delen. Wellicht dat ik dit met meer persoonlijke dingen ga doen, net als dat ik wil verhuizen.

Lees ook:
Als je vader al zijn kracht verliest en aanpassing in kleding
Geld besparen op je mobiele telefonie, 3tips!
Te zorgzaam zijn, jezelf wegcijferen
2018, nieuwe start, nieuwe kansen, meer van mezelf laten zien

Wat gaan jullie doen met kerst?
Geplaatst op 11 december 2016 0 reacties
0 FacebookTwitterPinterestEmail

Hi!

Mariska Groot | Doormariska.nl

Ik ben Mariska, in de 40, woon in Enschede en ben catmom van 7 katten. Op mijn blog vind je veel reviews en persoonlijke verhalen. Mijn favorieten zijn Action, Marktplaats, Vinted en alles wat met geur te maken heeft.

Contact?

mariska [a] mariskaonline.nl

Social media

Facebook Instagram Pinterest Email

Handige links

  • Over mij
  • Contact doormariska.nl
  • Disclaimer
  • FAQ
  • Terms and Conditions

  • Facebook
  • Instagram
  • Pinterest
  • Email

@2019 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign


Terug naar boven
Beheer toestemming
Om de beste ervaringen te bieden, gebruiken wij technologieën zoals cookies om informatie over je apparaat op te slaan en/of te raadplegen. Door in te stemmen met deze technologieën kunnen wij gegevens zoals surfgedrag of unieke ID's op deze site verwerken. Als je geen toestemming geeft of uw toestemming intrekt, kan dit een nadelige invloed hebben op bepaalde functies en mogelijkheden.
Functioneel Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt. De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door je Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
Beheer opties Beheer diensten Beheer {vendor_count} leveranciers Lees meer over deze doeleinden
Bekijk voorkeuren
{title} {title} {title}
DoorMariska.nl
  • (Online) business
  • Beauty
  • Fashion
  • Gadgets
  • Entertainment
  • Lifestyle
  • Wonen
  • Katten