Geurset framboos
Comme une Evidence
Yves Rocher Nuit Vanille set
Yves Rocher Red Apple
Yves Rocher Golden Tea
Makeup Revolution Ultimate Brush Collection
Yves Rocher oriëntaalse scrub
Yves Rocher volume conditioner
Yves Rocher volume shampoo
Yves Rocher mandarijn & cederhout douchegel
Yves Rocher volume conditioner
Yves Rocher Oriëntaalse scrub
Yves Rocher volume shampoo
Vanille Noire Parfum
You are here: Home » Mariska's Life » Wanneer een sterke vent ineens weinig meer kan…

Wanneer een sterke vent ineens weinig meer kan…

Wanneer een sterke vent ineens weinig meer kan…

Er staat geen foto van mijn vader in verband met privacy en sommige details vertel ik niet vanuit privacy oogpunt. Het verhaal wat je kunt lezen is wel volledig echt en eerlijk.

Eigenlijk weet ik niet zo goed hoe ik dit bericht moet beginnen maar toch wil ik van me af schrijven. Voor de mensen die mij privé kennen of die mijn blog lezen weten dat het al een tijd niet goed gaat met m’n vader. Sinds april 2016 ongeveer zit hij in een verpleeghuis omdat hij niet meer voor zichzelf kan zorgen. Hij heeft diabetes en dat zorgt bij hem voor dementie. Vasculaire dementie om precies te zijn. Vanaf april 2016 tot nu is er veel gebeurd, veel geregeld en gaat onze vader alleen maar achteruit. Hij gaat de laatste tijd niet in stapjes achteruit maar zeg maar gerust met een sprintje. De foto hierboven is niet van mijn vader en ik ga ook geen foto van hem plaatsen in verband met privacy.

Foto: Shutterstock

Je moet je voorstellen dat mijn vader altijd een harde werker was. Een loonwerker die in de zomermaanden soms wel 20 uur per dag maakte, altijd op de trekker of de kraan aan het werk was en zelf wagens en andere dingen in elkaar sleutelde. Daarbij was hij ook nog eens loei sterk. Zelfs zo sterk dat ooit een keer tijdens het sleutelen mijn broertje een meter verder een buis vasthield, mijn vader een slag met een hamer gaf en mijn broertje z’n handen aan het bloeden waren. Hij deed gewoon altijd alles zelf en was gewoon sterk.

Nu is er weinig meer over van een eens zo sterke loonwerker. Door de diabetes is hij alle kracht uit zijn lichaam verloren en kan hij amper nog uit zijn eigen stoel komen als hij wil opstaan. Sterker nog, het is zo erg op het moment dat hij de knoop van zijn broek niet meer zelf los kan maken en vast kan doen. Lopen ging de laatste jaren al lastig, maar het gaat nu bijna helemaal niet meer. Met een rollator loopt hij nog kleine stukjes maar ook dat lukt niet helemaal meer. Sinds kort heeft hij dan ook een ‘eigen’ rolstoel waarmee hij zich kan bewegen. Of hij deze heel vaak gebruikt weet ik niet, maar ik weet wel dat hij het allemaal ‘wel mee vindt vallen’. Soms heeft hij niet echt een idee dat hij niet meer normaal kan lopen bijvoorbeeld of dat hij hulp nodig heeft bij het naar de wc gaan. Hij vindt namelijk vaak dat hij geen hulp nodig heeft. Dat is echt wel heel erg lastig.

We merken de laatste tijd dat de dementie echt veel erger naar voren komt. Eerder vroeg ik weleens ‘s avonds wat hij tussen de middag had gegeten. In het verpleeghuis waar hij woont eten ze warm tussen de middag. Vaak wist hij dan in de avond niet meer wat hij tussen de middag had gegeten. ‘Maar het was wel lekker’ was vaak het antwoord. Dit is helaas erger geworden en er zijn veel meer dingen die hij vergeet. Laat ik het zo zeggen; je kunt geen ‘normaal’ gesprek meer voeren en het blijft vooral oppervlakkig. Of hij nog iets gedaan heeft, wat hij op tv kijkt, wat hij heeft gegeten en of er nog iemand langs is geweest. En bij dat laatste weet je soms ook niet echt wat je moet geloven. Dat is zo enorm lastig. Zo belde hij laatst een vriend van hem dat hij kopjes en bekers nodig had, want hij had zogenaamd niets. Zijn hele kast staat gewoon vol en hij heeft niets nodig. Toch heeft die vriend het naar hem gebracht. Laatst vroeg ik of de joggingbroek goed zat die ik had gekocht (hij kan zijn knoop niet meer los en vast maken) en pakte z’n spijkerbroek vast en zei ‘ja hoor zit prima’. Waarop ik zei: “Pap, je hebt een spijkerbroek aan”. “oh ja”.

Met kerstavond is het ietwat uit de hand gelopen. Hij wilde roken maar de aansteker was ontploft en er was ontzettend veel rookvorming in zijn kamer en omdat het verpleeghuis aangesloten zit bij de brandweer rukte zij ook uit. Uiteindelijk is alles gelukkig goed afgelopen door het snelle handelen van het personeel in het verpleeghuis, maar het had heel anders af kunnen lopen. M’n vader rookte altijd heel veel maar mag nu niet meer alleen roken in zijn kamer. Sterker nog, door zijn dementie vergeet hij nu ook te vragen naar zijn shag en rookt dus niet echt meer. Weer zo’n ding waaraan je merkt dat het achteruit gaat. Hij belde ons altijd wel regelmatig en nu ook niet meer. Laatst vroeg hij aan mij hoe het op school was terwijl mijn zusje degene is die op school zit. Voor zover wij weten was hij altijd gek op vis, paling, kibbeling, haring.. hij at er heel veel van. Nu lust hij geen vis meer en is super kieskeurig in het eten. Hij wil ook niet meer echt alles eten.

Vandaag kreeg ik 2 telefoontjes van het verpleeghuis. Een om aanstaande zondag een gesprek te voeren over alles rondom mijn vader en zijn geestelijke en lichamelijk gezondheid. Ook zij zijn het er mee eens dat het in een sprint achteruit gaat. En juist als je die bevestiging krijgt lijkt het allemaal nog erger ofzo. Het tweede telefoontje was dat ze wilde weten wat mijn vader leuk vond omdat ze bezig zijn met dagbesteding. Tja.. dat is lastig. Omdat hij zo veranderd weten wij niet eens waar je hem nu zo blij mee maakt.

Dit wilde ik even van me afschrijven omdat het echt een kut periode is. Niet alleen voor mijn broertje, zusje en mezelf, maar natuurlijk ook voor de rest van de omgeving en mijn vader zelf.

Lees ook:
Een beetje privacy in mijn slaapkamer en huis
Maar ik ben 32 en heb geen kinderwens
Persoonlijke artikelen: wat deel ik wel en wat niet + tips!
Ik heb drank en drugs, hoe denk ik daarover & heb ik gebruikt?

dit artikel kan affiliate links bevatten
Mariska

Bedankt voor het bezoeken en lezen van het artikel en ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat. Met meest actief ben ik op Twitter, Instagram en Facebook!

Find me on: Web | Twitter | Facebook

Share:

19 Reacties

  1. 20 januari 2018 / 12:47

    Snap ik dat je dat even wil delen, iemand die je lief is zo moeten zien aftakelen en wegglippen is allerminst leuk, mijn echtgenoot heeft diabetes en word gelukkig goed opgevolgd, maar het is altijd alert zijn natuurlijk, ikzelf ben al meer dan twintig jaar chronisch rugpijnpatiënte, dus het is hier in huis ook altijd wel wat en hoewel ik het na al die jaren meestal wel een plek kan geven moet ik soms ook eens stoom kunnen aflaten of is dat luisterend oor welkom…volgens mij vind je hier veel luisterende oren, dus laat maar stoom af indien nodig…veel sterkte nog!

  2. 11 januari 2018 / 19:08

    Wat verschrikkelijk om je vader op deze manier te moeten zien. Heel veel sterkte voor jou, je broertje, je zusje en omgeving!
    Jouvence haar laatste blog bericht Nude matte ooglookMy Profile

  3. 11 januari 2018 / 17:29

    Dank je we voor het delen Mariska. Heel veel sterkte voor jullie allemaal !

  4. Ilse
    11 januari 2018 / 07:53

    Vreselijk. Ik heb mijn grootvader zo zien achteruitgaan, maar je vader zo te moeten zien, moet nog erger zijn. Veel sterkte!! Hopelijk zorgen ze in dat verpleeghuis goed voor hem!

    • Mariska
      Auteur
      11 januari 2018 / 18:45

      Beide is natuurlijk heel erg 🙁 Dankjewel Ilse!

  5. Sophia
    10 januari 2018 / 05:23

    He meisie, wat naar dat het nu zo snel gaat! Jullie pap ken ik natuurlijk en stil zitten was er niet bij! De man van nog biertje toe na lange zware dag werken. Sterkte is niet makkelijk voor jullie 3 daar dat jullie alle 3 altijd naar je vader trokken als hij thuis was.

    • Mariska
      Auteur
      11 januari 2018 / 18:44

      Ja jij kent hem natuurlijk ook van vroeger. Thanks.

  6. Stans
    9 januari 2018 / 23:08

    Waardeloos Mariska, je zou graag wat willen doen, maar dat gaat helaas nauwelijks. Heel verdrietig om je pa zo van je af te zien gaan. Hou je haaks meis, van je af schrijven werkt, wetend dat anderen met je meeleven

    • Mariska
      Auteur
      11 januari 2018 / 18:42

      Ja je kunt inderdaad niks, dank je wel Stans!

  7. margriet kuper
    9 januari 2018 / 21:27

    he wat naar….. Heel veel sterkte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

.

Kelly Family Loreley 2018
Canon 40mm f2.8
Makeup Revolution Ultimate Brush Collection
Fitbit Blaze
Kelly Family Almost Heaven
Kelly Family Live Live Live
Kelly Family We Got Love Live cd & dvd
Mugler Aliën Absolue
Hema repair haarmasker
Garnier micellair water
iPhone 8 hoesje roze bladeren
Adidas sneakers
MAC Please Me
Hema long lasting lipstick
Yves Rocher oriëntaalse scrub
Yves Rocher volume conditioner
Yves Rocher volume shampoo
Yves Rocher mandarijn & cederhout douchegel
Grijs shirt met choker en parels
Salontafel DOKKEDAL
Burberry Brit Rhythm
iPhone 8 plus hoesje Blond Amsterdam
BabyLiss stijltang
Canon 50 mm f1.8
Yves Rocher Oriëntaalse scrub
Burberry Brit
Thierry Mugler Aliën
Canon 1300D
Vanille Noire Parfum
Nu kopen